Gülten Nazlı
@Gultennazli
13 okur puanı
Temmuz 2025 tarihinde katıldı
Gönlümde bir âh-ı firâk kaldı,
Sensiz bahârım hazâna dağıldı.
Bir dem tebessümünle şâd olan ömrüm,
Şimdi hicrân ile virâneye çevrildi.
Ey dilimin duâsı, gönlümün sevdâsı,
Vuslat hayâliyle yanıp tutuşan rûhum,
Seninle başlayan her bir sabâh,
Şimdi garip, şimdi yetîm, şimdi mahrûm.
Elveda ey yâr-i nâzenîn,
Kader böyleymiş, söz biter bu dem.
Bir gül idin gönül bahçemde vakt-i şebâb,
Yaprak yaprak döküldün, ben sustum… keder ile hemdem.
Lâkin bil ki, her ne kadar ayrılık hükmünü icrâ etse de zaman,
Kalbimde bir hatıran bâkîdir, silinmez cihan dolansa da…
Ve ben, son nefesime dek fısıldarım kendi kendime:
“Elveda değil, belki bir gün… tekrar merhabâ.”
---
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Yüreğimde bir ağırlık var bu gece,
Ne birine anlatılır, ne susulunca diner.
Bir yanı sevda, bir yanı hane derdi,
Bir yanı da işin sessiz çilesiyle tükenir.
Evde sükût, sofrada eksik gülüş,
Bir bakışta kırılır bin umut, bin düş.
Bir lokma ekmek bile bazen kederli,
Bir cümleyle yıkılır içimdeki düş.
Aşkta derman yok, yorgun gönlümde,
Ne varlık huzur, ne yokluk teselli.
Bir el uzansa, tutarım belki,
Ama herkes kendi fırtınasında kayıp, sessiz belli.
Geceler uzun, düşünceler ağır,
Bir sigara tüter, dumanı bile yorgun.
Ne sevda tam olur, ne iş yolunda,
Ne aile tamam, ne kalp doygun.
Yine de sabahı beklerim inatla,
Belki güneş biraz derman olur bana.
Yüreğimdeki ağırlığı taşırım sessiz,
Çünkü yaşam budur — susup yürümek yananla...
Gecenin koynunda sükût bir nida,
Ruhum yanık, gönlüm perişan cüda.
Bir nefes ararım, bulamam artık,
Dumanla sarılmış kalbim, ıslak, kırık.
Her düşünce bir hançer olur sineme,
Gam yağar, çiğ düşer her kelime.
Yaktığım her sigara bir feryâd gibi,
İçim yanar, lâl olur dilim yine.
Sükûn bulmaz gönül, hicranla yoğrulmuş,
Zaman bir zindan, kalbim orda vurulmuş.
Bir nefeslik huzur dilenirken geceden,
Rüyâma dahi sızmış sensizliğin heceden.
Artık ne yıldız parlar göğümde,
Ne sabah doğar gönlümün çöğünde.
Bir nefeslik hicran dolmuş içime,
Her nefeste sen varsın gizlice…
Gece çökerken suların yüreğine,
Ay, ince bir sır gibi süzülür göğe.
Ben bir sessiz dua olurum denize,
Adın dökülür dalgaların diline.
Her parıltı bir hatırandır bana,
Bir zaman gülüşün düşmüş suya.
Rüzgâr bile seni fısıldar hâlâ,
Yakamozun içinde bir ben, bir dua.
Elim uzansa tutamam seni,
Yıldızlar kadar uzak, deniz kadar derinsin.
Ama bil — her gece, her dalgada
Senin ışığınla yanar içimin sessizliği.
Sönmez bu yakamoz, ey giden yar,
Deniz çekilse de kalır hatıran.
Bir ışık gibi, bir hüzün gibi —
Kalbimde hep senin adın parlar.
Güven…
Bir kelime değil, bir sığınaktır aslında,
Kalbin kapısını açar,
Ama yanlış bir bakışla kapanır ansızın.
Bir gülümsemede doğar bazen,
Bir yalanla ölür, sessizce…
Ne kadar kırılırsa kırılsın,
Yine de inanmaya meyillidir insan.
Bir elin uzanışı gibidir güven,
Titreyerek uzanırsın, ama tutarsın sonunda.
Çünkü içinde bir umut vardır,
“Belki bu kez bırakmaz” dersin.
Ama bıraktığında da bilirsin;
Artık o kalp eski kalp değildir.
Çünkü güven, bir kez yıkıldığında.
Ne sevgi aynı kalır, ne insan…