Umudun ölmesi insanın ölmesinden daha beterdir...
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
"Dünya gözüyle bir daha birbimizi gördük ya,bundan sonra ölsem de gam yemem."
İnsan kendine, kendi yüreğine,kendi korkusuna toptan başkaldırmadıkça insan soyu bundan da beter olacak, aşağılanacak, zulüm,korku iliklerine işleyecek, insanlıktan çıkacak,bir solucandan da daha mutsuz olacak. Solucanın gözü yok, kulağı, ağzı,dili yok, insanın var. İnsan soyu başkaldırmayı yemek,içmek, yaşamak,uyumak, çocuk yapmak gibi bir yaşam biçimi yapmazsa bugünden de bin beter olacak,içi boşalacak, duymayı, düşünmeyi,sevmeyi, sevişmeyi, dostluğu, arkadaşlığı, göğün,yerin, kurdun kuşun, akarsuyun,tanyerindeki ışığın, yürekteki sıcaklığını unutacak.
İnsanlar böyle uyudukça, insanlar böyle zulüm altında inlemeyi kabul ettikçe insanlığın bir sinekten ne farkı olur, insanlar,eğer en küçük bir haksızlığa,bir zulme başkaldırmayı akıl etmezlerse, insanlık bundan böyle daha beter hale düşecektir.
Allah insanları zulüm altında yaşasınlar,diye yaratmamıştır,diye bağırıyordu. Bu dünya zulüm dünyası oldu. Allah istemiyor, Peygamber bunu istemiyor. Biri yiyor,bini bakıyor,Allah bunu istemiyor, diyordu. Kur'an-ı Kerim'de Allah, diyor ki,diyordu,zulüm edenler kâfirdir. Zulüm görüp de karşı koymayanlar, ölümleri pahasına, açlıkları pahasına da olsa karşı koymayanlar da kâfirdir. Zulme şahit olup da karşı koymayanlar,seyredenler,boyun eğenler de kâfirdir. Cennet ,zulme karşı koyan, kötülüklere,ne için olursa olsun karşı koyan kişinin ayağının altındadır...