Gülzâr
@Gulzartunc
273 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Ey Nâilî! Geceleyin o ay sevgilinin adım adım gelişi, cihan cihan bekleyiş acısına değmez mi?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Leylâ, eğer ben ben isem nesin sen; yok sen sen isen ya neyim ben?
Acıyı kendisine ayırıp sevgiliye safa sunan âşık elbette daha üstündü.
Aşk sözcüğü zaten sözlükte "sarmasık" demekmiş. Bir sarmaşık çınarları, servileri nasıl sarıp sarmalarsa aşk da öyle sarıp sarmalarmış çınar gibi yiğitleri, servi boylu dilberleri. Ve her sarmaşık, sardığı ağacı kuruturmuş sonunda. Dıştan yemyeşil ve güzel gösterirlermis ama içten içe kurutur, çürütür, çökertirmiş.
Aşk ayrılığının bir azap olduğunu söylüyor, sonra da azabın "a-z-b" kökünden türediğini, bunun da "lezzet" demek olduğunu söylüyordu. Demek ki aşkın azabında bir lezzet vardı ve dertleri zevk edinmeyince aşkın tadı çıkmıyordu.