Bu noktada artık insan yarışta değil juride olmaliydi. Altın değil sarraf kimliğine bürümeliydi, değerlendirilen değil değerlendiren konumuna gecmeliydi. Olgunlaşmak bu demektir.
Özdemir Asaf'in Lavinia hikayesini okudukda duygulandim. Özdemir Asaf karşılıksız bir kız sever ve ona şiirler yazar, Dusndukde ne çok karşılıksız aşk hikayeleri var icimizi acıtan.Şairimiz sevgisini şiirlere dökmüş ama ne çok insan var içini içine anlatan. Karşılıksız sevib anlatamayanlari incelememin altında anlatmak isteyen olursa çok sevinirim.. Çünkü ben Asaf'in hikâyesinden de acı hikayeler olduğunu biliyorum.Zaten Lavinia yani asıl ismi Mevhibe olan Şairimizin aşk olduğu kadın çok güzelmiş ve bir çok insan ona aşık'mis bu yüzden çok normal geldi bana aşık olması..
Bazı şiirleri sevdim. Bazılarını ise sevemedim. Bazan şiir okumak gerek ve güzel.