İşime devam edip etmeyeceğimi merak ettim, sonra işimin artık sahip olduğum tek şey olduğunun farkına vardım. Konuyu tamamen yanlış anlamıştım: Çalışmamın sonunda bir ödül kazanacağımı umuyordum ama ödül zaten bana aitti, çalışmak ise artık güzel olmadığında ve güzel biri tarafından arzulanmayacak kadar genç olmadığında yapılmalıydı.
Hocam beklenen depremi ülke olarak atlatabilecek miyiz sizce?
Ben bunu çok zor görüyorum. Türkiye’nin bugünkü ekonomik durumuyla çok zor… Belki Türkiye İstanbul’u kaybeder, o zaman İstanbul kurtulabilir. Ben Türkiye’nin çok daha iyi olacağını hayal etmiyordum, hatta buraya gittiğini de biliyordum. Dolayısıyla bunun için hayal kırıklığı diyemeyeceğim ama keşke beni şaşırtsaydı diyebilirim tabii.
Sizin bu günlerdeki gitme düşünceniz de depremle mi ilgili?
Tabii, depremle ilgili. O yıkımda burada hayatta kalmak çok zor olacaktır. Hayatta kaldın diyelim, ondan sonraki sürünme faktörü de çok kötü. Evim güvenli ama deprem anında burada olacağım da garanti değil. Ayrıca deprem olduktan sonra ne olacak? Ekmeğimi nereden bulacağım? Bunları düşünüyoruz ve insan düşündükçe kahroluyor.