Süreyya Süreyya
@Gunessaclikiz
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Bir kış sabretmişsin de tam çiçek açacakken dolu vurmuş gibi oluyor bazen hayat...
Hayat merhaba dedi bahara çiçek çiçek. Uzun kıştan sonra gelmez dediğim göçmen kuşların dönüşünü de gördüm. Sen yoktun..
“Üstadım” dedim;
“Bayrama ne alayım?”
Dedi;
“Birkaç piri fâniden gönül,
birkaç çocuktan gülücük,
alabilirsen birkaç fakirden de duâ al.”
Annem çok sevmelerin kadınıydı..
daldaki kirazları,
yazmasındaki oyaları,
fistanındaki çiçekleri,
asmadaki üzümleri,
evin kedisini,
sokağın delisini..
babamın gömleğini..
beni, bizi, mahalleyi..
bildiğim herşeyi severdi..
bana da sevmeyi öğretti..
öyle az buz değil “çok sev” derdi..
Annem gibiyim artık..
az sevme bilmiyorum ben..
çok sevdiğimdendir
bu kadar incinmem..
ah annecim..
senin sütün ak, yüreğin pak..
ama inan şimdilerde;
senin bildiğin gibi değil hayat..!
