Kitaptan en sevdiğim alıntıyı bırakarak başlıyorum.
" Sen, beni asla, asla tanımayan, bir su birikintisinin yanından geçercesine yanımdan geçip giden, bir taşa basarcasına üstüme basan, hep, ama hep yoluna devam eden ve beni sonsuz bir bekleyiş içerisinde bırakan sen, kimsin ki benim için?..."
Kitap bilinmeyen bir kadının 13 yaşından ömrünün sonuna kadar aşık olduğu adama yazdığı uzunca bir mektuptan oluşuyor, bunu ilk duyduğumda hadi be 80 sayfalık mektup mu olurmuş dedim ama başlayınca kitap beni öyle bir sürükledi ki elimden bırakamadım dolayısıyla bir oturuşta okuyuverdim. Kadın kahramanımız yaşadığı aşkı çok güzel kelimelere dokunarak anlatmış altı çizilesi bol cümleler kurulmuş. Stefan zweig beni şaşırtmadı yine. Kısaca çok beğendim kitabı. Herkesin kitaplığında yer edinmesi gereken güzel bir kitap. Kitabı okumayı düşünenlere şimdiden keyifli okumalar dilerim...