Gürbüz Deniz
@Gurbuzdost
İşçi
Antalya
Amasya
441 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
kapitalist kavramı kapitalist toplumda ortaya çıkmıştır. zengin ile kapitalist kavramlarını karıştırmamak gerekir. zengin eğer parasını özgür olan işçilerin sömürülmesi için kullanıyorsa kapitalist olmaktadır.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yazarın psikiyatr danışmanlığı alarak oluşturduğu paranoid şizofren Haluk karakteri, sanrılarının eşliğinde geçmişiyle de yüzleşmek zorundadır. Günümüz siyasal gelişmelerinin, İslam adına yapılanların, Kürt meselesinin, antidemokratik sürecin ve cinselliğin eleştirel olarak, daha çok Haluk'un hasta beyni üzerinden yorumlandığı romanda, paranoid şizofreninin neden olduğu aklındaki gezinti, başarılı bir şekilde kurgulanmış.
Son adım
Ayhan Geçgin
Çok sarsıcı bir kitap. hem konu hem dil hem kurgu uyumlu bir şekilde insanı etkiliyor. kitabın başlarındaki durgunluk, zamanla yerini bir derinliğe bırakıyor. Çok beğendim. Ayrıca ana karakterin diğer insanları,giitiği yerleri tasviri olaylara bakışı ,işkence ve gözaltında kayıp gerçekliği muazzam anlatılmış. İki bölümlük bir kitap bu birinci bölüm serzenişler ikinci bölüm acı ama gerçeklerden oluşuyor.
Yalnızlık ,topluma yabancılaşma , köy boşaltma, kişisel bir konu gibi lakin herkes bu kitapta kendinden birşey bulacaktır diye düşünüyorum. Kitap usul usul içime işledi. Okumadım, yaşadım sanki. öylesine etkileyici ki yazarın diğer kitapları nasıl acaba diye merak etmemek elde değil. Bir kayıp hikayesi, bir yokoluş hikayesinde duyarlı her okur mutlaka etkilenecektir. Cümleler insanı sürekli düşünmeye sevk ediyor. Karakterin ruh haline sadık kalarak kurulmuş cümleler var.
Ayhan Geçgin, ODTÜ felsefe bölümü mezunu. İlk romanı “Kenarda” ile edebiyat dünyasına adım atıyor. Yazar “Bir Dava” adlı romanı ile 2019 yılı Orhan Kemal roman ödülünü alıyor.
“Son Adım” benim yazarla tanışma kitabım.
Kitabın son bölümünün psikolojik yükü çok ağır, okurken beni çok zorladı. Bu topraklarda yaşayan herkes okumalı yinede. Adım adım yarattığı gerginlik hissi ve sonlara doğru yarattığı kızgınlık hınç öfke ve boğucu atmosfer çok başarılıydı.
Ülkenin batısından doğusuna gidildikçe, görmek, duymak istemediklerimizle mesafe azaldıkça, olağan, sıradan yaşantıların birdenbire nasıl kesintiye uğrayacağı, hiçe sayılacağı, mahvolacağı hakkında sarsıcı bir tokat Son Adım. Türkiye toplumuna edebiyat içinden bir müdahale – dolaysız, sert ve tok sesli.
Esenkalın
Şikago mezbahaları
Uption Sinclair
kapitalizmin en vahşi evresinin yaşandığı kitabın geçtiği zamanlarda tüm işçiler tamamen kapitalistlerin insafına bırakılmıştı. Piyasanın acımasız koşulları insanları silindir gibi eziyor, bir köle gibi alınıp satılmalarına neden oluyordu.
yıl 1904 ...fabrika sizi alır ..etinizi ; kemiğinizi ; tırnağınızı kullanır ..hiç bir şeyinizi çöpe atmamak üzere sizi öğütür ....
Şikago Mezbahaları yayımlandıktan sonra gıda sektöründe reforma gidilince; Sinclair şöyle diyor: ‘toplumun kafasını hedef aldım, kazara midesine yumruk attım.’ Çünkü böyledir: düşünmek ve değişmek her zaman zordur, kimi zamansa imkansız.
Baştan sona, karakterleriyle-anlattıkları ve anlatılmadığı halde hissettirdikleriyle Şikago Mezbahaları okunmadan geçilmemesi gereken bir eser.. Can yakıcı, uyandırıcı etkide..
"O günlerde uygarlığın nasıl bir şey olduğunu her zamankinden daha net gördü; kaba güç dışında hiçbir şeyin geçerli olmadığı bir dünya, güce sahip olanların olmayanlara boyun eğdirdiği bir düzen."
"işçiler; yoldaşlar! Gözlerinizi açın ve çevrenize bakın! O kadar uzun zamandır cehennem ateşinde yaşıyorsunuz ki duygularınız körelmiş, ruhunuz uyuşmuş durumda"
"Sözgelimi işçilerden biri, eritici kazanlarından birine düşmüş, etinden saf domuz yağı, kemiklerinden de iyi suni gübre yapılmışsa, bu korkunç olayı ailesine söyleyip, onları üzmenin ne anlamı vardı yani."
Toplum çok büyük bir cangıla dönmüştür. Herkes kendi ayakları üzerinde durmak zorundadır, düşene acımak yoktur; bencillik, rekabet ve ahlaksızlık kolkola gider. Güçlü olanın ayakta kalacağı için insan yaşamak için güçlü olmak zorundadır. Kapitalizmin aç gözlü rekabetçiliği yerilir. Aslında bu cangılda ayakta kalanlar en güçlüler değil en ahlaksızlardır, bu gerçek de patronların iç dünyasına yakından
Dünya ağrısı
Ayfer Tunç
Dünya ağrısı ne kadar basit ama ne kadar dolu bir isim olmuş bu kitaba ,kitap bitince içinizde kalan o yumruğu eni konu ve epey bir süre hissedeceksiniz. Yazarın kurgusu,diyalogları ve anlatımı o kadar sahici ki roman değil onlarca karakterin acısını okuyor ve size sirayet etmesini enğeleyemiyorsunuz . Sadece roman değil çünkü bu kitabı sadece bir roman olarak değerlendirmek pek mümkün değil bence. bir kere içinde alev alev maraş katliamı ve öldürülmüş çıplak kız çocuğunun bugün internette hala görülmesi mümkün olan cesedinin fotoğrafı var. Fotoğrafın gerçekliği, romanın sayfalarının yakanıza yapışan ellere dönüşmesine sebep oluyor. Ensest,linç ,cinayet sürüsü ile farklı insanların,otel müşterilerinin öyküleri ile yüklü bir kitaba sadece roman diyemedim.
" intiharın kendisi haber değildir diye düşündü". intiharın türü haberdir. biri intihar ettiğinde önce nasıl öldü diye sorulur. ... ne kadar vahşice öldürürse kendini insan, o kadar büyük haber olur." (s.228)
Kitap karakterlerinden Mürşit ve Madenci ile birlikte içmek ,uzun uzun susup ,uzun uzun konuşmak isterdim . İmrendiğim bölümlerdi . Gerçi başbaşa sohbetlerinde insanın ruhlarının karanlık yönlerini detaylıca ve öyle içtenlikle paylaşıyorlar ki okur iki yakın arkadaşı dinliyor gibi hissediyor. Depresifseniz ve melankoli size yapışıksa bu kitap size göre kesinlikle değil içsel acılarınızı çoğaltır. Taşra halleri, kış, hayat ağrısı. kayıplar ve niceleri ile kasvetli,karanlık bir kurgu fakat gerçekliği yadsınamaz . Yazar sizi alıyor on beş katlı binadan acımasızca atıyor. Herşeyin farkında olmak ve bilmek insana sıkıntı verir. Üç gün sürmemesi gereken kitap geç bitsin ve kelimelerin muhteşemliği ki acıda olsa anlatılanlar mümkün mertebe geç bitsin istedim diye okumamı ağırdan
