İnsancıklar
Dostoyevski
Dostoyevski 'nin ilk kitabı insancıklar. Defter bölümü hariç,defter bölümü ise varvara(varenka) nın çocukluk anılarından oluşuyor. komple mektuplardan oluşuyor. Makar Devuşkin ile Varvara Alekseyvna arasında ki mektuplaşmaların sonuna doğru ciğerinize sızı oturuyor. Öyle naif bir dili var ki bugünlerde böyle hitaplar kullanılmıyor. Örnek verecek olursam mektuplara yazılmış tüm hitaplar ve tüm kelimeler; "canımın içi" gibi, "ruhum" gibi, "anacığım", "baş tacım", "yavrucuğum", "meleğim", "biricik dostum", "cancağızım", "benim küçük gelinciğim", "insanları mutlu kılmak, doğayı süslemek için yaratılmış bir kuşa benzettim sizi", "size bakarken yüreğim daraldı mutluluktan", "sizin için çektiğim acıyı acıdan saymıyorum", "üşütürsünüz küçük meleğim. yüreğiniz üşür!", "bana yaşama gücü veren biricik meleğim" , "nasıl oluyor da bu yabancı adamdan hem korkuyor hem de onunla gidiyorsunuz?", "kitabımı, gergefimi ve yarım kalan mektubumu size bırakıyorum, yüreğinizle tamamlarsınız onları", "şimdi birbirimize temelli elveda diyelim dostum, en yakınım benim. ah, şu anda sizi kucaklamayı öyle isterdim ki!.. elveda dostum, elveda.." gibi.
İki farklı karaktere daha 23 yaşındayken bürünebilmiş ve yoksulluğu iliklerimize kadar hissettirmiştir. Mektup arkadaşları birbirlerine kitaplar yollarlar. Üzerine konuşup edebiyat sohbeti yaparlar. Varvara Gogol'un paltosunu, Puşkin'in belkinin hikayelerini yollar.
Makar paltoyu okurken paltonun kahramani Akagi Akagiyevic'i zavallı, korkak ve cimri bulur bir yandan bu karakterin yalnizliğı ve zavallılığını kendinde görür. ve şöyle der
''neden bir insan palto için bu kadar aşağılıklara katlansın ki,ben düğmesiz paltomla biraz utanarak işe gitsem de asla onurum ve haysiyetimden dönmem. işyerinde herkes bana bakıyormuş, en