Bu kiçik hadisə nə üçünsə xəyalımı çəkib insanların hələ Yer üzündə yaşamadığı zamanlara apardı. Bu geniş çöllər, bu nəhayətsiz sükut, bu munis aydınlıq onda da var idi, indi də var. Biz insanlar dünyaya nə üçün gəldik? Təbiətin bu əbədi ahənginə nə əlavə etdik? İndi mənim çəkdiyim bu əziyyət, bu iztirab nə üçündür? Əgər, mən olmasaydım, bu gözəl gecə nə itirərdi?
Onlara görə, keçmiş heç də üfüqdə itib-batan cığır deyil, geniş, həmişəyaşıl bir çəmənlik idi və bizim günlərdən təqribən onca ilin dar dərəsi ilə ayrılırdı.
Ancaq geri çəkilən deyiləm: susmaqda davam edəcəyəm və soyuq qalacağam. Və həmişə yalnız düzünü deyəcəyəm, çünki doğrunu nə qədər gizlətsən, sonra onu söyləmək o qədər çətin olur.