Vəli Qarayev
@Gve1i
Ədəbiyyatı sevirəm, amma real həyatı da unutmadan. Oxumaq mənim üçün həm qaçış, həm tapıntıdır.
Hava limanları, şadlıq evlərindən daha səmimi qucaqlaşmalar və öpüşlər görüb.
Xəstəxanalar, ibadət yerlərindən daha çox dualar eşidib.
Qəbirsanlıqlar, indiyə qədər yazılmış hər hansı sevgi məktublarından daha çox pıçıldayan pərişan sevgi etirafları eşidiblər.
Boş otaqlar, ən etibarlı dostlardan daha çox sirr eşidiblər.
Çünki sevgi, peşmanlıq və ümid həmişə itirdiklərimizin kölgəsində, səssizliyin içində ən güclü şəkildə yaşayır.
Gitgide hızlanmaya dayalı bir kültür içinde yavaşlamak zor; çoğumuz yavaşlayınca suçluluk duyuyoruz.
Eskiler, bir fatih ile korsanın yüzü arasında ne fark vardır diye sorar ve bunu kartal ile akbabanın yüzleri arasındaki fark diye yanıtlarlardı.
Dinginlik ya da endişe.
“Şeytanla anlaşmam olduğunu biliyorsunuz. Şeytan bana yardım etmez mi?”
“Her gün güvercin yiyemezsin!”
“Güvercinlerden bıkınca balıkları buraya getiririm”
Sayfa 159