Kravatlı adamlar oturdukları maroken koltuklarda düşünüyor: En kolay ne feda edilir bu ülkede? Ve yerlerinden kalkmadan cevaplıyor: Yirmi yaşında çocuklarımız var bizim. Her zaman her devirde ölmekle vazifeli yoksul çocuklarımız. Ne vakit sıkışsa başımız, kumbara gibi kırıp bozdururuz canlarını. Yaşasın kahramanlarımız.
Sorun babadan özgürleşmekten çok, babanın kendisinin de çıkış bulamadığı bir dünyada bir çıkış yolu bulmaktır.
Yazmak kendi evinde değil, deplasmanda yazmaktır.