Bırak şu maddeyi,boğ şu ölçü dehanı, doy şu fizik ve matematik tecessüsüne,kov şu kemiyet fikrini, dal kendi içine, koş kendi kendi kendinin peşinden, bul onu, bul kendini,bul ruhunu,bul, sev, bil,an, gör, kendi içinde gör Allah’ını.
Gör ki, her mevsimde yaşam bir yüzüyle hazza bürülüyken, bir yüzüyle de keder doludur.
Değil mi ki her vuslat cümbüşü bir veda hüznünü hazırlar.Her başlangıç bitişe doğru yol alır.
Yaşamın zevki de, elemi de bir gölge gibi gâh uzar, gâh kısalır.
Ki, bazen gün boyunca hazzı sergileyen zaman, bazen gece boyu hüznü ve ateşi indirir.