Bir düşünsene; onlarca ve yüzlerce yıl merhameti, aklı, mantığı karşılığında bir bedel ödetmeden öğretemez, insanlara bilinç kazandıramazsın. En önemlisi de bilinç. Acımasız olunabilir, duygusallık yitirilebilir, kan görmeye de gözyaşlarına da acılara da alışılabilir, tıpkı kasaplar ya da bazı doktorlar ya da askerler gibi; fakat gerçeğin bilincindeyken onu reddetmek nasıl mümkün olabilir?