"Hoca bi' gün oturuyo evde. Hanım geliyo yanına. Diyo
ki 'Hoca hoca akşama misafir var.' Hoca da diyo 'Ne misafiri ya pazar pazar,' diyo, 'nerden çıktı şimdi' gibisine söyleniyo böyle. Karısı da diyo 'Hoca yemek yapıcam tencere yok, kalk git tencere al,' diyo. Neyse ... Gidiyo tabii hoca çaresiz ama her yer kapalı. Eli boş dönmek de olmaz eve. Komşusuna gidiyo. Çalıyo kapıyı. Adam açıyo oo hoca n' aber filan iyidir sende ne var ne yok bro filan konuşuyolar böyle. Diyo ki akşama diyo misafir gelcekmiş bize, tencere lazım diyo. Komşu diyo kim geliyo hayırdır diyo. Sana ne diyo hoca atarlanıyo bi' inceden ama muhtaç da tabii komşuya. Tencere lazım sonuçta. Hanımın akrabaları ya diyo ama diyo tencere yok diyo evde, sen bi' tencere versene diyo. Komşu başta bi' mırın kırın ediyo vermek istemiyo sonra çaresiz içerden eski bi' kazan getiriyo hocaya. Hoca diyo bu ne diyo ya, ayıp lan diyo bunu mu layık gördün diyo. Lan demiyo da tabii. Hoca adam lanlı lunlu konuşmaz. Onu ben ekledim. Yok mu bi' düdüklü, teflon tava filan da olur. Yok diyo komşusu. Allah senin belanı vermesin pis cimri herif diyo ama içinden söylüyo tabii. Neyse, alıyo kazanı gidiyo eve. Hanım kazanı görünce aman hoca bu ne diyo. Kazan diyo. Karısı diyo ben bunda ne yemeği yapıcam. Hoca diyo yahni yap. Net adam çünkü hoca. Ne istediğini biliyo sonuçta. Neyse efenime söyliyim akşam oluyo misafirler geliyooo. Yemekler yeniyo filan kahvelere geçiliyo. Arsa mevzuu açılıyo. Hanımın babasından bi' arsa kalmış zamanında. Onun peşine düşmüş meğer akrabaları. Kimi diyo satalım kimi diyo yok değerlenir oralar bekleyelim filan. Bi' kargaşa hır gür derken kavga çıkıyo. Hoca komşunun kazanıyla dalıyo bunlara. Ertesi gün kazanı götürüyo komşusuna. Yamulmuş tabii kazan. Komşu diyo hoca n' aphn içine sıçmışın bunun diyo. Hoca