"Biz kötü cocuklar değiliz be anne. Siz bizi kötü yetiştirmiş değilsiniz.Ama gücümüz vok. Gücümüz yetmiyor hayatlarımıza. Böyle olmasaydı iyiydi ama oldu. Hayatlarımız sizinki gibi
değil. Sizin bir eviniz vardı, bize bir ev yetmiyor. Siz her yere yürüyerek, otobüsle, dolmusla gittiniz; biz arabamız olmadan adım atamıyoruz. Cocuklar iyi okullarda okusun diye dünyanın parasını akıtıyoruz. Aldıkça alıyoruz anne, aldıkça alıyoruz..Sonra borçtan başımızı kaldıramıyoruz. Bir hafta tatile gitmek için bir yıl çalışıyoruz. Tatilin taksiti bile bir yıl sürüyor. Hayat yoruyor bizi anne. Yetişemiyoruz dünyaya. Çıkamıyoruz bu düzenin içinden."
Yeni dünya gerçeğimiz: Sadece gökyüzüne bakıp huzur dolmayı unuttuk
şükretmeyi, doğayı dinlemeyi, azla yetinmeyi ve daha nice
güzellikleri. Artık kusur buluyoruz, eksik listesi çıkarıyoruz,
dolduruyoruz evlerimizi, hayatlarımızı, kafamızı boş ve gereksiz şeylerle..