İnsan aklının hiç birşey düşünmemesi fiziolojik olarak imkansızdır. Ruhun duyguya ihtiyacı vardır ve ister iyi, ister kötü olsun, bu duygu için yakıt aramaya devam eder.
İnsan zihninin ilkel ego savunma mekanizması, beym kaldıramayacağı kadar fazla stres üreten tüm gerçekleri redd eder...... İnkar insanın başa çıkma mekanizmasının önemli bir kısmını oluşturur. O olmasaydı, her sabah hangi şekilde öleceğimizi düşünerek dehşet içinde uyanırdık. Bunu yapmak yerine zihinlerimiz, işe vaktinde yetişmek veyaa vergilerimizi ödemek gibi başa çıkabileceğimiz stresle meşgul olarak, varoluş korkularımızı perdeler. Eğer varoluşla ilgili daha büyük korkularımız olursa, basit işler ve günlük meşgalelerle vakit geçirerek onları hemen aklımızdan çıkarırız”