Günel Həsənova
@HGunel
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Dünya ədəbiyyatı müxtəlif xalqların ədəbiytat nümunələrini özündə birləşdirir. Rus ədəbiyyatı da bunlardan biridir. Dünya ədəbiyyatını sözsüz ki, rus ədəbiyyatsız təsəvvür etmək nəinki olmaz, hətta qeyri-mümkündür. Bir düşünək Tolstoyun “Hərb və Sülh”-ü, “Anna Karenina”-sı, Bulqakovun “Master və Marqarita”-sı, “İt ürəyi”, Puşkinin “Yevgeni Onegin”-I, Turgenevin “Atalar və oğullar”-I, Qoqolun “Müfəttiş”-i, Çexovun hekayələri, Dostoyevskinin istisnasız bütün əsərləri və s. olmadan bir ədəbiyyat təsəvvür etmək mümkündür mü? Bir inkişaf mümkündür mü? Sadalanan bütün əsərlərdən, yazıçılardan xeyli yazmaq mümkündür. Ancaq son günlərdə oxuğum Dostoyevskinin “İdiot”əsərindən yazmaq istədim. Dostoyevski bütün zamanların psixoloji roman janrının zirvəsi sayılacaq əsərlər yazıb və 150 ildən çoxdur ki, bu əsərlər oxunur. Dostoyevski oxumaq asan, ancaq onu başa düşmək çox qəlizdi. Sözləri, ifadələri, cümlələri sindirə-sindirə oxumaq tələb olunur. Tələsmədən məsələ 1 kitab bitirmək deyil də, o kitabı başa düşməkdir onu anlamaqdır. Yazıçı tam mənası ilə əsərdə ixtiyarı öz əlində saxlamır, o aydın bir yerdə əlindən tutur səni qaranlıqlara doğru aparır, ən dərinə, ən bilinməzə sonra əlini buraxır və səndən öz yolunu özünün tapmağını tələb edir. Sən o qaldığın yedə dayanıb tərpənməyədə bilərsənn, yola davam edib, azada bilərsən, yada yolu tapıb aydınlığada çıxa bilərsən. Yazıçı bu seçimi sənə buraxır. Bir neçə əsərin oxuduqdan sonra artıq öz yolunu tapmaq o qədər də çətin olmur. Həmişə düşünmüşəm ki, niyə Dostoyevski oxudulmur? Niyə insanı bir addım irəli götürə biləcək əsərlər bizə lap gənc yaşlardan təlqin olunmur? Niyə bunları oxumağı bizim öhtəmizə buraxırlar? Ya yolumuz bu əsərlərdən keçməzsə, ya bizə daim təlqin edilən ucuz ədəbiyyatın içində boğulub qalarsaq? Cavab çox sadədi.
Hamı bu kitabı oxuyanda menim kimi duyğulanıb onu deye bilmerem. Ama menim favori kitablarımdan biri oldu. Kitabın yarısına qədər oxuyub ara vermişdim. Bu gün yeniden oxumağa başladım və səhifələr özü özünə gəlib keçdi vaxtın necə keçdiyini hiss etmədim. Həyatımızda baş verən çətin hadisələrin, ağır itkilərin bizi nə qədər incitsə də, həyatdan soyutsa da yenə yaşamağa davam edə biləcəyimizi, ama heç nəyin əvvəlki kimi olmayacağını, bir sözün , bir əşyanın, bir xatirənin bizim unutduğumuz ya da unutmağa çalışdığımız və heç vaxt unuda bilmədiyimiz hər şeyi bizə xatırlatdığını, onun bizi daim izlədiyini, .... , sadə uşaq hissləriylə çox gözəl ifadə edən bir kitab. Çox sevdiyiniz biri varsa, əgər bu kitabı oxumuyubsa bu kitabı mütləq ona hədiyyə etməlisiz.
#
Şimdi acının gerçekten ne demek olduğunu biliyordum... Ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş atdırmak değildi bu acı, insanın birlikde ölmesi gereken şeydi. Kollarda, başda en ufak güç bırakmayan, yastıkda kafayı bir yandan, öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden bir şeydi.
#
Bir kaç gün sonra her şey bitti... Yaşamaya hükümlüydüm... Yaşamaya...
