Bu konuda dünyanın en güzel dizelerini Robert Frost yazmıştı:”Ormanda giderken/ Yol ikiye ayrıldı/ Ve ben seçtim/ Daha az gidilmiş olanı.” Öz mü daha önce gelmeliydi varlık mı? İşte tüm soru buydu. Bu soru onun varoluş mücadelesinin en can alıcı noktasıydı,varolmasının anlamıydı,yaşamın kendisiydi,bir savaş.
Sevdanın temelinde belki de bu vardı: seçilmiş olmak,ayrıştırılmış olmak. Diğer insanlardan ayrı olarak sana bakılması, senin benimsenmen ,senin tercih edilmen ve bir sırrın ortağı olmak… işte bu , sevdanın ilk adımı değil miydi ?