Z.
@HHecate
17 okur puanı
Ağustos 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi·192 syf.·
140 günde okudu
·2026 1. kitabı
Diktatörün gözlerinden bir gölge geçti o yorgun bakışların arkasında hızır bir alay var gibiydi.” ben tanrıdan korkmuyorum delikanlı,” dedi fısıltıyla.” o benden korkuyor. Benim varlığım onun varlığını sorguluyor. Benim zalimliğim onun zalimliğini ortaya çıkarıyor. Benim varlığım evrenin adaletsizliğini, onun sessizliğini ifşa ediyor. Ben onun kusurlu bir yansımasıyım; bu yüzden benden nefret ediyor, bu yüzden beni cezalandırıyor.”
Edebiyatla Tedavi
Selim’in edebiyatla kendini tedavi etme tekniği bir süre sonra işe yaramaya başladı. Sözcükler, satırlar, hikayeler… Hepsi herhangi bir yaralarını kısaltıyor, ruhunu onu umulmadık bir cesaretle sürüklüyordu; bu, çocukluğunda doktorun hayran olduğu o cesareti, o küçük ama kararlı duruşuydu. Sol kulağının arkasındaki kist yüzünden, çocukluk fotoğraflarında kulağı hep öne eğik çıkardı. Sonunda onu aldırmaya karar vermişlerdi; ameliyathanenin soğuk ışıkları altında, o steril kokunun içinde doktor kistik kazırken kulak dibinde olduğu için her ses büyüyordu; çınlıyor, yankılanıyor, sanki bütün odayı dolduruyordu. Bayılmamışlardı onu; acımasına acıyor, o keskin bıçağın tenindeki izi içini yakıyordu, ama kakını çıkarmıyordu; dişlerini sıkıyor, gözlerini kapatıyordu çünkü okuduğu şovalye romanlarında kahraman D ‘Artagnan da öyle yapıyordu; kılıç yarası tedavi edilirken ses çıkarmıyor, acıyı neden okuyordu. O satırları okurken kendini onun yerine koymuş, gücünü de hissetmişti. Doktor,” aferin evladıma, hiç böyle cesur çocuk görmedim, bravo,” diyordu; sesinde bir şaşkınlık bir hayranlık vardı edebiyat yoluyla yapılan bir anesteziyi hiç duymamıştı.
Kız Çocuğu
Bilinç, bana ne yapacaklar? Sorusunu henüz oturtmamışken kötü bir şey olduğu/olacağı hissi içini kaplıyor. O soğuk his, beyininden önce kalbine ulaşıyor, bir mengene gibi sıkıştırıyor. İşte o an anlıyor ki, kalp her şeyi beyinden önce seziyor. Kalp, sadece kamp pompalayan bir kas değil; eski mısırlılar haklıydı; o, ruhun bir parçası, korkunun ilk başladığı yer. Kötü bir şey olacağı hissi düşünceden önce geliyor; beyin korku kelimelere dökmeden kalp çoktan etkilenmeye başlamış.
Hikaye yazmadığına üzülüyorum. Ne olursa olsun muhakkak yazmalısın. Mutsuzsan bazen bunun nedenini yazmamakta da aramalısın. Senin hayatın o vazgeçemezsin; yarım adam sayarsın kendini, biliyorum. İyi veya kötü yazmalısın. Alışkanlığın çok az bir kısmını kaybetmiş olsan da en kısa zamanda kazanacağına inanıyorum daha önce de başarabilirdin, mesela yazın, ama korktun kendinden, yazamazsan eskisi gibi, büyük darbe olacaktı sana biliyordum. Fakat ne olursa olsun başlamalısın. Şimdi değil fakat üç ay sonra zamanım buna müsaade eder senin hikayelerini okurken nasıl zevk alacağım. İlk yazdıklarını okuyamamak da çileden çıkarıyor beni onları okuyanları, seni bile kıskanıyorum biraz.