Umut

Umut
@HO0PE
​Doğum Bir Lanettir
İnsanlar doğmanın bir lütuf olduğunu ve biz canlıların bu yüzden çok şanslı olduğunu söylüyor. Ancak gerçek bundan farklı. Bizim tercihimiz de olmadan ölümlü bir bedene, sonu olan bir dünyaya, acı dolu bir yaşama sürüklenmek başlı başına bir lanettir. Ben doğmayı seçmedim, beni isteğim dışında bu dünyaya hapsettin ve benimle bir oyuncak gibi oynuyorsun yukarıdaki. Yaşam pedal çevirmeye benzer, sürekli çevirirsin ama yolun anlamı yoktur ve yolun sonu aniden gelir sen farkına bile varamazsın. Basit birer kazayız hepimiz, yukarıda her kim varsa onun oyuncaklarıyız, anlık zevkler ile unutuyoruz en önemli noktayı; yaşamın saçmalığı ve doğmanın laneti.
Edebiyat
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Yaşam, Hayat; Lütuf mu? Lanet mi?
İnsanlığın en büyük dramı ölümdür. Çünkü biliyoruz ki eninde sonunda yaşanacak olan son bu ölüm. İnsanların nasıl bu kadar mutlu ve umursamaz olduğunu anlamıyorum. Ölüm bize çok yakın. Savaşlar, suçlular, ülke içi sorunlar, ruh sağlığı bozuk toplum, her geçen zaman artan vahşet; bunlar acı verici gerçekler. İnsanlar hayatın, yaşamın bir lütuf olduğunu savunuyor ama en azından benim için bir lanet. Sen bana katılmayabilirsin ama benim için böyle çünkü bana göre kötülük ağır basıyor ve sadece bu da değil, eninde sonunda bitecek olma- sı bile bir lanet. Hayat senin gözünde ne kadar toz pembe olursa olsun sevdiğin her şey gidecek, ölecek ve sen bunu bile bile yaşıyorsun. Bu tam anlamıyla lanet. Zihin insana verilmiş en büyük kötülük çünkü her şeyin sonu olduğunu bilmek bir anlam katsa- da bir o kadar da anlamsızlık katıyor.
Edebiyat
Neden yaşıyorum?
​Hayat bize verilen bir şanstır, ama ben bunun farkında olmama rağmen bu hayattaki amacımı anlamıyorum. Hiçbir hayalim yok gün boyunca tek yaptığım odamın içinde bir böcek gibi sıkışmak. Aklım tamamen boş tek yaptığım Sadece günün bitmesini beklemek. Belli bir an için yaşıyorum o an geldiğinde ve bittiğinde yine bir böcek gibi sıkışıyorum. Hayatta olmasaydım hiç birşey fark etmezdi. En azından ölüm korkusu hissetmezdim. Tanrı var mı? Bilmiyorum ama varsa bana büyük bir kötülük yapmış beni yaratarak. Bu evrenden bir oyuncak eksik olsaydı keşke. İnsanlar yaşamın, hayatın önemli ve bir değer olduğunu savunuyor ama bana göre bu yanlış Çünkü yaşamımız ve hayatımız boyunca yaptığımız herşey bir illüzyon, her geçen saniye ölüme yaklaşıyoruz ama farkında değiliz veya unutuyoruz Çünkü bu gerçeği unutmak için hayatımızda uğraşlar buluyoruz, para kazanmak, aşık olmak, aile kurmak, hobi edinmek, arkadaşlıklar gibi uğraşlar ile gerçekten kaçıyoruz, uzaklaşıyoruz. Ölüm esas olan tek gerçek ve tek doğru. Hayata 1 defa geldiğimiz için yaşam önemli mi? Yoksa değersiz mi? Cevaplanması gereken esas soru bu. Ölüm yaklaşıyor ve ben sadece korkuyorum.
Edebiyat
İnsan Ve Kirli Doğası
"Şu anda dışarıda yağan kar dahi, İnsanların ne kadar iğrenç olduğunu gizleyemiyor Beyazların altında bile insan o kadar kirli ki Resmen masum bir görüntünün içindeki böcek gibiler En az kar kadar soğuk ve, kar'ın aksine Mide bulandırıcılar"
Felsefe
İnsan Olmanın Laneti
​"Ben lanetliyim Çünkü insanım Ben acı çekiyorum Çünkü insanım Her şeyin farkında olmak acı verici Özellikle ölümün farkında olmak Keşke hayvan olsaydım Özgür, başına buyruk ve ölüm'den habersiz."
Felsefe