Hayat bize verilen bir şanstır, ama ben
bunun farkında olmama rağmen bu hayattaki
amacımı anlamıyorum. Hiçbir hayalim yok gün
boyunca tek yaptığım odamın içinde bir böcek
gibi sıkışmak. Aklım tamamen boş tek yaptığım
Sadece günün bitmesini beklemek. Belli bir an
için yaşıyorum o an geldiğinde ve bittiğinde
yine bir böcek gibi sıkışıyorum. Hayatta olmasaydım
hiç birşey fark etmezdi. En azından ölüm korkusu
hissetmezdim. Tanrı var mı? Bilmiyorum ama varsa
bana büyük bir kötülük yapmış beni yaratarak.
Bu evrenden bir oyuncak eksik olsaydı keşke.
İnsanlar yaşamın, hayatın önemli ve bir değer
olduğunu savunuyor ama bana göre bu yanlış
Çünkü yaşamımız ve hayatımız boyunca yaptığımız
herşey bir illüzyon, her geçen saniye ölüme
yaklaşıyoruz ama farkında değiliz veya unutuyoruz
Çünkü bu gerçeği unutmak için hayatımızda
uğraşlar buluyoruz, para kazanmak, aşık olmak,
aile kurmak, hobi edinmek, arkadaşlıklar gibi
uğraşlar ile gerçekten kaçıyoruz, uzaklaşıyoruz.
Ölüm esas olan tek gerçek ve tek doğru.
Hayata 1 defa geldiğimiz için yaşam
önemli mi? Yoksa değersiz mi? Cevaplanması
gereken esas soru bu. Ölüm yaklaşıyor
ve ben sadece korkuyorum.