Her şeyimi koydum masanın üzerine,
Bir demlik çay, eskimiş bir defter bir de kum saati.
Cahil cesareti olsa gerek,
Baş köşeye de yalnızlığımı iliştirdim.
Yüzleşmek nasıl olurdu ki,
Ömrümün muhasebesini yapmak istesem,
Bağırsam, çağırsam, küfretsem,
Yüzüne haykırsam bunca geçen yılı,
Hayâ edip hak verir miydi bana,
Kum saatini alıp tersine çevirir miydi,
Eski defterimin sayfalarını yırtıp atıp,
Beyaz sayfalar verir miydi bana,
Esaretin diyetini öder miydi bunca zaman sonra ?
Yoksa karşıma geçip yüzüme vurur mu geçmişi,
Yalnız geçen yılları sayar mı bir düşmanca?
Ya da kum saatimi kırıp,
Zamansızlığa mahkum eder mi beni?
İyisi anlaşalım biz,
Ben hayat muhasebemden vazgeçeyim,
Sende çayını iç kalk.
Çayını soğutma,
Saati geçirme..