İnsanın en hatalı tasarrufları kendi evveliyatlarıyla olanıdır. Bu hatalı özellikle melankolik tasarruflar istikbalde çok derin izler taşıyıp yanlışa sürüklenmeye sevk edicidir.
Bir günah keçisi mi bekliyoruz yoksa
Mahsun bir annenin gözyaşlarına
Ufacık bir çocuğun katledilişine
Karnı tok sırtı peklerin
Tanrıyla bir antlaşma imzalamasıdır bu
Azap yoksula insin
Dünya arsıza kalsın
Dört duvarla çevrili, penceremi ahkâma perdelemiş, henüz ölmek istemez gibi kabir yatağıma gitmekten kaçarak; eski bir gazlambası ve nostaljik kültabağımın dekore ettiği masama oturup, saatlerdir demlemekten usanmış çayımı ince belli bardağıma doldurup, bu alemden diğer aleme geçişi sağlayan sigara dumanı eşliğinde önüme aldığım kitabımı zihnime nakışlamaya başladım. Ve farkettim ki avel avel tebessüm ediyor, kitaptaki kahramının mutluluğuna seviniyor, yazarı betimlediği mekânla hem dem oluyorum. Bu dünyadan ne kadar çok sıkılmışım heyhat. Bu dünyaya ait olmayan herseyi ne kadar çok sever olmuşum...