Halil Yavuz KAYA
@HYMK
işte öyle; bencileyin, kendi halinde bir emekli...
emekli kaymakam
üniversite (Ankara Ünivrsitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi )
çanakkale
nazilli
1932 okur puanı
Ekim 2014 tarihinde katıldı
Bir köyün röntgeninin, gerçekçi ilk ak kâğıt üzerine düşen romanlarımızdan Sağırdere.
Çankırı’nın Kurşunlu kasabasına bağlı Yamören köyünün delikanlılarını ve köy yaşantısını iki bölümde (1.Düğün 2. Gurbet) anlatıyor.
İkinci bölüm daha ilgimi çekti.
Köydeki yöresel adet, örf içinde yaşamlarını bu yaşamda karşılıklı ilişkiler ve aşk tutkuları bilhassa birinci bölümde köy delikanlılarından Mustafa, Pelvan Veysel, topal İsmail ve diğer köylülerin arasında geçiyor.
Şimdi okuma sırası bu güzel romanın devamı olan ‘KÖRDUMAN’ da…
İyi okumalar dilerim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Elimdeki kitap, Varlık Yayınlarından 1972 yılı 4. Baskısı. İçinde 23 hikaye barındırıyor. Öyle sanıyorum ki, beni gibi yaşını almış ve Orhan Kemal hayranı olanlar için Kahı zaman zevkle, Kahı zaman heyecan, Kahı zaman tebessüm ve merakla okuyacak. Çünkü hikayeler 1950 li yıllar da o günün yaşamsallığı içinde ve ve uçundan kıyısından çocukluğumuzun yıllarında yazılmış ve de kendimizi buluyoruz. Yazılanlar o günlerin yaşamsallığında yaşam zorluğu çeken bizden insanların, bizden halkın yaşama tutunma koşullarını dillendirirken o günlere ayna tutuyor. Ama yeni nesil okur anlamlandıramayacağı anlatımlar girdabında boğulmamak için belki es geçecek kitabı belki yarım bırakacak. Okunmak diyorum. İyi okumalar dileğimle.
Kitabın yazım tarihine bakarsak ki, o tarih 1909 yani üzerinden 116 yıl geçmiş. O gün için okucuya belki heyecan yaratabilecek bir macera yolculuğu verebilir nitelikte. Ve bir korku yaratacak roman olabilmiş midir? Bilmem…Ancak sonunda o zamanda dahi bu tarz hurafelerin hokkabaz düzmecesi olduğunu kitabın sonunda açıklık getiriyor yazar. Bende bu kitabın Kemal Sunal Şener Şen Halit Akçatepe’nin başrollerini paylaştığı Süt Kardeşler filmiyle ilgisi var mı merakıyla okudum; kitabın kabındaki resim de zaten bu filimdeki gulyabaniyle eşleşmesi bunu teyit ediyordu. Senaryo daha farklı olsada çok yerde benzeşmeler var. Hatta zenci bir hizmetçinin bulunması da buna dahil. Ben bu kitabı severek ve ayrıca Sevdiğim bir yazarımız olan Hüseyin Rahmi Gürpınar imzası içinde okudum.
Yağmurla başlayıp ve onun seliyle Ağva da meydana çıkan 7yıl önce kafasından vurularak öldürülen bir isteletin polisiye hikayesi. Ahmet Ümit’in baş karakteri Baş komiser Nevzat’ın heyecanlı maceralarıyla kaleme alınmış bu roman. Heyecan ve merakla okunuyor. Ahmet Ümitin diğer kitaplarından farklı olarak bu kitapda tarihi bilgi ve diğer unsurlar yok. İç içe geçen aynı olayın sürükleyici aşamaları var. Ayrıca uyuşturucu dünyasının bazı gerçeklerini de elle alarak anlatıyor. Yağmurla başlayıp hiç bitmeyen yağmurla son buluyor. Polisiye meraklılarının zevkle okuyacağı türden bir yapıt. İyi okumalar diliyorum.
H.R.Gürpınar 1864 doğumlu. Kitap ilk baskıya 1884 yılında girmiş. Yazarın kendi ifadesine göre basımından iki üç yıl önce, hele ilk bölümü okulda öğrenciyken yazıldığına göre bu kitabı 17-18 yaşlarında yazmış. İlk cümlelerdeki beceriksizlik, acemilikten söz ediyor yazar. Bu baskıdan otuz yıl kadar sonra Gürpınar kitabı bir daha gözden geçirdiğinde şöyle diyor…”Ne sağ satırlar ne iptidai hikmetler ne çocukça tuhaflıklar ne basit tasvirler…” Evet okurken çok sıkıldım bu günkü dilden uzak kelimelerin anlamlarını yetine yerleştirmede geçen zaman, yazarın dediği gibi basitlikler ile okumayı zorlaştırıp yordu. Bazı yerlerde tebessüm ettirse de bu günümüz mizahından uzaktı ve o günün şartlarındaki batılılaşma hevesindeki insanımızı eleştirmesi bir yana konuya heyecan verememesi eksikti… Ancak ben yinede sonuna kadar okudum. Çünkü bu saygı duyduğum büyük yazarın çok genç yaşlarda kaleme aldığı ve o zamanın şartlarını da buna ekleyerek saygı duyarak ve merak ederek okudum. Büyük yazar olmanın belkide emekleme evreleri olduğunu, bu ateşin yazarda ilk ışıkları ‘Şık’ ile görüldüğünü gördüm. Çok beğenmesem de saygı duyuyorum.
