Bana baksana.Bütün hayatım boyunca bana kendimi küçük hissettirdiler.Buna alıştım.Ve bana yaptığı tek şey kendi başıma doldurmak istememi sağlaması.Büyük şeyler başarmak.Kaybedecek bir şeyinin olmamasının iyi tarafı bu.Üzerinde düşünüp tasarlamanın bir yararı yok.Ve inandığın sadece buysa,
burası ve şimdiyse o zaman ziyan etmek istemezsin,değil mi?
Anlamıyorsun.Kendimi bildim bileli başımın çaresine baktım.Yemek,giysi,barınak,her şey.İnan bana kaç yaşında olduğun fark etmez.Herkes yaşlanır.Herkes bir meslek öğrenebilir,vergilerini ödeyebilir ve bir aile kurabilir.Ama bu büyümek değildir.Asıl önemlisi dünyan sarsıldığında nasıl davrandığın ve etrafındakileri ne kadar görebildiğindir.
Bize hiçbir şey yapmadılar-sadece bizi en mutlak anlam-daki hiçliğin içerisine yerleştirdiler, çünkü bilindiği gibi dünyada hiçbir şey insan ruhu üzerinde hiçlik kadar ağır bir baskı uygulayamaz.