eskiden mutluyduk!
hemde çok.
neşet baba dinleyip, bir hüznün parçası olurduk.
yada mahsuni dinleyip, haksızlığa, sömürüye baş kaldırırdık..
maviye açılırdı kapılarımız, pencerelerimiz..
geceleri gaz lambasının altında türlü hayaller kurup, sonrasında saf, duru bir hayatın akıl almaz güzelliğini yaşardık..
ama şimdi öylemi,
değil tabiki.
artık insan insan unutmak istiyorum yapılan haksızlıkları,
kahpelikleri.
yaşanılan tüm kötü şeyleri.
ve son,
sonra,
sonrası şen olasın insanoğlu şen ola...