H.tugce

H.tugce
Allah tan korkuyorum diyenlerden bolca bolca korktuğumuz bir zaman
Uçarken görüp de aşık olduğunu, ___Sevdin diye kafese koyma....
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Sen bitmiş bir kitabın ölmüş karekterisin
Ne çok ayrılıklar yaşadık !! Ta ilk okulda başladı ayrılıklar, en sevdiğimiz arkadaşlarımızdan ayrıldık. Sonra biraz serpildik ve hayatımız boyunca özlemini yaşayacağımız çocukluğumuzdan ayrıldık... Ne sevdalardan ayrıldık kimisini hala hiç kimseye söyleyemediğimiz... Anne baba evinden ayrıldık, onca anıyı, huzuru hayatımızda birdaha asla bulamayacağımız ve yaşayamayacağımız , tadının damağımızda kaldığı günlerimizden ayrıldık... Uykularımızdan bile ayrıldık biz aslında , başımızı yastığa koyar koymaz uyuduğumuz uykularımızdan... Gençliğimizden ayrıldık kıymetini bilemediğimiz gençliğimizden... Hayat öyle zor sınavlardan geçirdi ki bizi, sevdiklerimizden ayrıldık hemde bir daha hiç görmemek üzere... Bazende hastalıkta ve sağlıkta bir ömür beraber olacağız diye yemin ettiğimiz insanlardan ayrıldık... Dedim ya ne çok ayrılıklar yaşadık ağzı, dili, sözü olmayan Ama biz yaşadıkça yakamızı asla bırakmayan !!
"Ve her şey kopar yerinden Bir buluş bir gülüş ve unutuş ellerinden Ellerinden beyazlıklar dökülür" [Alâeddin Özdenören /Dökülüş]
Sevmek belki de.. Aynı sözleri.. Aynı resimleri.. Aynı şiirleri.. Bıkmadan, usanmadan.. Sevgili'ye göndermekti..! Burada ölçü nedir.. Biliyor musun ey sevgili..? Sevgili'den gelen herşey.. Sevgili'dir, değerlidir..!