Bırak ey bîçare feryadı beladan kıl tevekkül,
Zira feryad bela-ender,hata-ender beladır bil,
Eğer bela vereni buldunsa ,safa-ender, atâ-ender beladır bil,
Eğer bulmazsan ,bütün dünya cefa-ender ,fena-ender beladır bil,
Cihan dolu bela başında varken, ne bağırırsın küçük bir beladan ? Gel, tevekkül kıl.
Tevekkül ile bela yüzünde gül,tâ o da gülsün.O güldükçe küçülür eder tebeddül.