KONUK
Kapındayım işte
Sorgusuz sualsiz
Saçlarım ıslak
Yağmur ve özlem
İşlemiş iliklerime
Ürperiyor sözcüklerim
Kapındayım işte
Geride ayak izleri
Geride tereddüt
Geride kalan ne varsa
Süzülüyor ellerimden
Ürperiyor sözcüklerim
Kapındayım işte
Yalansız
Umarsız
Konuğu bu baharın
Çiçekler sarı ve mor
Damlalar yapraklarda
Taze toprak kokusu
Gözlerinde
Ürperiyor sözcüklerim
İlk organizmalar mutlak doğru bir zeka ya da tanrının eliyle yaratılmadı. Karmaşık bir deneme yanılma süreciyle meydana geldiler. Dört milyar yıl boyunca, günden güne daha da karmaşıklaşan mutasyonlar ve telafi mekanizmaları ağaçların, dinozorların, ormanların ve nihayetinde insanların evrimine yol açtı. Şimdiyse kontrolünü kaybedebileceğimiz ve yalnızca kendi türümüzü değil sayısız diğer yaşam formunu da riske atabilecek yabancı bir inorganik zeka yarattık. Alacağımız kolektif kararlar, bize son derece yabancı bu zekayı yaratmanın ölümcül bir hata mı, yoksa yaşamın evriminde umut dolu yeni bir çağın başlangıcı mı olduğunu belirleyecek.