"Bir musibet bin nasihatten yeğdir" derler ya. On yaşındayken öğrendim ben sırttan bıçaklanmayı, aynı yerden bir daha bıçaklanmamayı ve en kötüsü de başka yerinden bıçaklanınca şaşırmamayı.
Ten kanar, geçer; ruh kanarsa iyileşmez...
Şiddet sadece birinin size vurması, itmesi, dövmesi değildir. Şiddet sözle, hakaretle, aşağılamayla yapıldığında çok daha kalıcı hasarlar oluşturur.
Bir üzüntü yüzünden her şeyi kişiselleştirecek kadar alınganlık göstermekten mi yoksa yalnız ve biraz da boş kalınca saçmalıkları ve haksızlıkları daha iyi anlamaya başlamaktan mı?