Affedebilmenin yükünü taşıyabilecek olgunluğa mı sahibim yoksa kin tutmak artık çok yorucu geldiği için mi bu kadar affetmeye çalışıyorum? Herkesin birbirinden inanılmaz hızlı vazgeçip, yerini doldurmakta hiç zorlanmadığı gerçeğinden rahatsız oluyorum. Kimsenin yerini doldurmak istemiyorum, insanlara insan oldukları için verdiğim her bir değer özel olsun istiyorum. Veda etmesini dahi bilmeyen ruhlara sanki altından yapılmış muamelesini yapmayı bırakmak istiyorum. Benden vazgeçen insanların değeri de sevgisi de kalbimde bir anda yok olmuyor ama benim varlığımın silinmesi onlar için sıradan bir pazar akşamı gibi..