Hacer Dalkıran
@Hackerdal
97 okur puanı
Haziran 2021 tarihinde katıldı
Yeralti
Bu Hakan Günday'ın okuduğum 3. kitabı. Bir daha okumayacagıma söz verdim kendime. Anladık tamam, karakterlerin karanlık, kötü. Ama artık kendini tekrar etme çok arttı. Bir de kitap bir yere varmıyor. Ya da varıyorsa zaten ben anlamadım. Zaman kaybı...
SafsatalarDüşünce
Uzun zamandır bu kadar keyif alarak okuduğum bir kitap olmamıştı. Şunu da farkettim ki, çoğu çeviri kitap beni içine alamıyor. Böyle bir kitabın Türkçe olması da okuma zevkini artırıyor. Birçok konudaki bakış açımı değiştirdi. Resmen ufkumu açtı. Keşke okuduğum hiçbir şeyi unutmasaydim bu kitaptaki. Yazım dilinde de mizah çok kullanılmış. Bundan sonra bu kitap favori kitaplarımdan.
Hangi kahramanın sonsuz yolculuğu?Mitoloji
Aslında kitabı okumamin sebebi dizi, film, romanlarda bulunan kahramanın gelişimi ve hikayesi üzerine geniş çaplı bir inceleme merakıydi. Ancak kitap daha çok mit ve dini hikayelerdeki kahramana odaklanmıştı. Çogu yerde koptum ve okumakta zorlandım çünkü mitletle ilgili hiç bu kadar spesifik bir kitap okumamistim. Zaman zaman sıkılsam da oldukça üst düzey bir kitap olduğunu düşünüyorum. Çok fazla masal ve mit okudum. Bir yandan keyifliydi bir yandan yeter artık darlandım diye kenara atmak istediğim bir kitap oldu.
Yüzyıllık manyaklik
Yüzyıllık manyaklik, delilik, çılgınlık, efendime soyliyim manyak manyak işler. Okuyana kadar yoruldum. İyi ki bitti, iyi ki bitirebildim. İyi ki yarım bırakmadım, çünkü yarım birakmak bitirmekten daha çekiciydi.
Ben Satürn'u Özledim
Bipolar bozukluk... İnsanın hayatını masalsı bir havada yaşatan bir mucize. Hayatla hayatı bir yarış atı gibi görüp daha da kötüsü kendini de öyle görüp dört nala yaristigini zannetme safsatası. Zaten psikolojiye bir ilgim hep vardı ancak manik depresif duygu durum bozukluğunu bu kitabı okuyana kadar anlamamıştım. Toplumun deliliğe bakışı hepimizce malum. Sahip olunan bir hastalığı insanlara söylemek bile yeterince zorken, başarılı bir bilim insanının insanlığa borç bilerek yazdığı bu günceyi okumak bana çok şey kattı.
Hem bir kadın hem de manik depresif akademisyenimizi kendime çok yakın gördüm. Kitapla ilgili çok hoşuma giden alıntılar vardı. Bunlardan aklımda kalanlardan biri: " Ben Satürn'ü özledim" di. Bu duygu coskunlugu daha iyi anlatılmazdı.
Bir diğeriyse manik depresif bozukluğun genetik geçişi en yüksek psikolojik hastalık olmasıyla ilgili Yani şu an bende manik depresif bozukluk varsa benim çocuğumda be torunlarimda olma ihtimali çok fazla. Eğer buna sebep olan gen tespit edilirse bu hastalık da engellenebilir aslında. Doktorumuzun bu konudaki yorumu ise şu şekilde: " Eğer manik depresif hastalar olmasa toplum çok sıkıcı bir yer olurdu."
Yazarın manik dönemleri ne kadar masalsiysa depresif dönemleri de o kadar karanlık. İkisi de çok zor. Manik dönemlerde öyle mutlu oluyor ki sadece bu mutluluk için ilaçlarını kullanmamayı bile düşünüyor. Ancak depresif dönem genellikle manik dönemden daha uzun sürüyor ve daha stabil biri olmak için bir ömür ilaç kullanma zorunluluğu doğuyor.
Kısacası kitap güzeldi ve bana çok şey kattı. Çeviri de güzeldi ki hiç çeviri okuyorum hissine kapılmadım. Kitaba puanım 10...