Ağlamak için gözden yaş mı akmalı? Dudaklar gülerken, insan ağlayamaz mı? Sevmek için güzele mi bakmalı? Çirkin bir tende güzel bir ruh, kalbi bağlayamaz mı? Hasret; özlenenden uzak mı kalmaktır? Özlenen yakındayken hicran duyulamaz mı? Hırsızlık; para, mal mı çalmaktır? Saadet çalmak, hırsızlık olamaz mı? Solması için gülü dalından mı koparmalı? Pembe bir gonca iken gül dalında solmaz mı? Öldürmek için silah, hançer mi olmalı? Saçlar bağ, gözler silah, gülüş, kurşun olamaz mı?
ekşisözlük'te dünün en çok beğenilen gönderisi "evlenilecek erkek bulmanın gittikçe zorlaşması" başlığı altında yer alıyor.
Kısaca bir gönderi bu. Yer yer haklı kelam edildiğini düşündüğüm gönderiye ufak eklemeler yapacağım. Başlık erkek odaklı ama yazar sağ olsun kadın-erkek ayırmadan yazmış. Şöyle başlıyor:
"bugün bir arkadaşla konuşurken 24 yaşında evli olan birini biraz garipsedik. gel gelelim bu yaş eskiden evlilik için erken bir yaş gibi gelmiyordu insanlara. artık insanlar, en azından eğitimli insanlar önce evlenip sonra düzen kurma fikrinde değiller gibi. önce düzen kurup sonra evlenmek istiyorlar. zaten tek başına da rahatlıkla ayakta durabilen, düzenini kurabilen birisi evlilik fikrine çok da büyük arzu duymuyor."
Evet, çok değil bundan 25 sene (çok abartı oldu, 15 denebilir) öncesine kadar evlilik yaşı şimdikinden oldukça geriydi. Eğitim sistemi bunun sebeplerinden sadece biri. Sistem, okuyan insan evlenemez demiyor lakin okuyan insandan önce okuyan insanın ailesi buna karşı. Kendilerinin yap(a)madıklarını çocuklarının yapmasını istiyorlar. Üniversite, yüksek lisans, iş vs derken zaten yaş 25 üstüne çıkıyor. Diğer açıdan, düzenden kastın, ekonomik özgürlüğe sahipliğin yanı sıra sorumluluk yükünü artırmamak olduğu da söylenebilir. Çünkü insanımız ne kadar az sorumluluk o denli özgürlük(!) o denli rahatlık fikri ve isteğinde. Yani esasında öncelik düzen değil, rahatlık. Bunu, keyfiyet olarak da okuyabiliriz.
"günümüz toplum yapısında, avrupa'nın pek çok yerinde de bu hala böyle, evli olmadan sahip olunması zor olan şey çocuk. halkın büyük bölümünün çiftçilik yaptığı dönemde çocuk aileye katılacak yeni iş gücü demekti ve bu yüzden erken evlenip çok çocuk sahibi olmak önemliydi. şimdi maaşlı çalışan insan kimin için iş gücü sağlayacak? bu bakımdan çocuk