Biz bilimden yararlanmayı asla reddetmeyiz ama çoğunluğun yaptığı gibi bilime de asla tapmayız. Bizim için bilim, sadece seçilmiş azınlığa değil, bütün insanlığa hizmet ettiği ve Allah ﷻ ile Rasulü'nün ﷺ ölçüleriyle çatışmadığı sürece muteberdir. Aksini düşünmemiz söz konusu bile olamaz. Muhakkak ki en doğrusunu Allah ﷻ bilir.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
İnsan ne yerse odur..
Doğumundan ölümüne toprak yüzü görmeyen, bir gün olsun nebâtatla göz teması bile kuramayan hayvanların hikâyesi ne ise, insanın ki de aynıdır.
Bazı imtihanlar cenneti kazandırır, bazıları kazandığı imanı kaybettirir..İmtihan
Henüz bitirdim kitabı. Ama kitabın sonu ile ben de bittim. Bu nasıl güzel başlayıp, çile ile devam eden ve ardından büyük imtihanların cenderesinde kavrulurcasına bitap düşse de tevekkülü elden bıraktırmayan bir imandır! Kendimi hayranlıktan, hüsranlıktan alamadım..
Tabi kitabı eleştirdiğim hususlarda var muhakkak. Öncelikle iman hakikatlerinden haberdar olmayan, Müslüman kıyafetinden habersiz olan kimselere yazarın hitap dili(!) yer yer hoşuma gitmedi. Hele ki şimdi böylesine bir hitabet bu şekil ve surette hayat süren, nefsine mani olamasa dahi dinine bağlı olmaya gayret sarf eden, imanın ziyasını bir nebze de olsa kalbinde taşıyor olan kesime ağır gel(ebil)ir. Zira eskiden kişiler hakikaten İslam'ı hür iradeleriyle seçerek yaşıyor ve bu zorluklara bu iman sayesinde göğüs geriyorken, şimdiki Müslüman(cıklar) bu imandan ziyade kendisine yakıştığı şekilde giyinmesi ile meşhurlar. Yani hangi kapanma şekli hakikaten İslam'a ait! Bunu sorgulatıyorlar insana. Sokakta başı açık olan hanımın kıyafeti, başı kapalı olan hanımınkinden zaman zaman daha mazbut ve sade olabiliyor..
Diğer yandan kitapta takıldığım başka bir husussa, Feyza'nın kızı Hilal'e küçükkenden vermek istediği İslam terbiyesini aşılama şekli. Bu anlatım tarzı evvelce daha meşhur olmakla beraber günümüzde de meşhur. "Günah işlersen Allah ﷻ seni sevmez, iyilik yaparsan sever. Yakar, ceza verir vs..." gibi Yaratıcı'dan korkutarak verilen yanlış bir dinî eğitim şekli..
Yahu Allah ﷻ eğerli, çünkülü, amanlı sevmez ki.. Rağmenli sever. Şayet şartlı bir sevgi olsaydı, İslam'ı hakikatte yaşayıp, sadece inanmakla yetinen, yahut da mü'min olan ile kafir olan aynı muameleyi görebilir miydi? İnananlar daha güzel bir hayat yaşamaz mıydı?
Artık İslam'ı lütfen devamlı surette cezalandıran bir din olarak göstermekten ve