Ah, Nastenka! Sonuçta hüzünle yalnız kalır insan, tam anlamıyla yalnız ve hatta yazıklanacak bir şey bile olmaz - hiç, tam olarak hiç... Çünkü kaybolup giden her şey, her şey hiçtir, aptalca, yuvarlak sıfır, yalnızca hayaldir!
Sevgili Nastenka, inanır mısınız ona bakarak delice hayallerinde öylesine sevdiği kimseyi gerçekten de hiç tanımadığına? Gerçekten de onu baştan çıkarıcı hayallerde görmüş ve bu tutkuyu sadece düşlemiş midir?