Hlf
@Halefimzade
Üniversite
22 okur puanı
Haziran 2024 tarihinde katıldı
Bir Rusya ÖyküsüDuygu ve Düşünce
Okuması yaklaşık 10 günümü almış bir kitap.
"Sahiden ne kitabıydı bu?" diye kendime sorarken en iyi yanıtım şu oldu: Dönemin Rusya'sındaki yapıyı anlatırken eleştirilerini de karakterler üzerinden yansıtıyor ayrıca her karakterle birer ya da birkaç duyguyu ifade ediyordu Lev Tolstói. Kitabın adının hikâyenin kahramanlarından biri olan "Anna Karenina" olma sebebi ise her şeyin onun yaptıklarıyla şekillendiğinden dolayıdır.
Kitabın adını aldığı karakterle başlayalım: Anna Karenina. Aleksey Alexandroviç ile evli ve Seryoja adında bir oğlu olan ve hayatını oğluna adamış bir kadın olarak başlıyor hikâyeye. Onu ilk olarak tren yolculuğu ile tanıyoruz. Kardeşi Stepan Arkadyiç ve karısı Dolli ve çocukların yanına gidiyor. Stepan ve Dolli'nin arasını düzelterek bir yuvanın yıkılmasını engelleyen o kahraman kadın! Peki kendisi ne yapıyor, kendi yuvasını yıkıyor.
Ne için: Prens Vronskiy'e olan aşkı daha doğrusu "şehvet" için.
Peki gerçekten yıkılan yuva mı?
Tabiki de hayır, yıkılan şey Aleksey Alexandroviç ve oğul Seryoja.
Kendisi diyor ya oğlum ve bu adam(Vronskiy) arasından bir tercih yaptım ve bu adamı seçtim, ikisini bir arada tutma olasılığı var mı, yok! diye. Bana kalırsa ölümü de bu şekil başladı, doğum gününde oğlunu görmek istedi ve işte o zaman tercihini değiştirmişti artık Vronskiy değildi tercihi. Ama bunu kendisi açıkça anlamamıştı, hâl ve hareketlerine yansımıştı.
Ölümü, onu ilk tanıdığımız yerde oldu: bir tren istasyonu. Ölümünün üzerine yorumu yaşlı kontes(Vronskiy'in annesi) yapmıştı: "Böyle bir kadının ölmesi gerektiği biçimde öldü. Ölümün bile en aşağılık, rezil olanını seçti."
Vronskiy: kimileri tarafından kitabın asıl mağduru olarak adlandırılsa da ben tam tersini düşünmekteyim. Umut verdiği bir kızı(Kiti) yarı yolda bırakan ve başkalarının karısına göz
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Temel İlkesi: Hakkını AramakEdebiyat
Başlıkta da belirttiğim gibi bu kitap şartlar ve durum ne olursa olsun hakkını aramaya adamış insanların hikayesi.
Yıllarca fabrikada çalışıp tüm parasını içkiye verip sarhoş olan ve karısını döven adamın ölümü. Bundan sonra Pelage Ana ve oğlu Pavel kalıyor geriye. Pavel ilk başlarda babasına ve o zamandaki insanlara benzer bir yaşam sürse de çok geçmeden bu durum değişiyor.
Fabrikada çalışırken fakirin daha da fakirleştiği, zenginin ise daha da zenginleşmesi ve zenginin bu zenginliğini sağlayanın fakir halk olduğunu fark eden Pavel kendine yeni dostlar ediniyor.
Bu dostlarıyla fikirlerini kendi evlerinde paylaşırken hayatını evine, kocasına ve o ölünce de oğluna bakmak ve başka hiçbir şey yapmadan geçiren Pelage Ana giderek oğlunun düşüncelerine katılıyor ve sonrasında hayatını bu yola adıyor.
Evet kitabın asıl konusu hak arama mücadelesi olsa da benim için en önemli husu Pelage Ana'nın değişimi. Benim Pelage Ana'dan çıkardığım sonuç Cahil ve hayatını monoton bir boşlukta geçiren insanın hayli fazla değişebileceğidir. Bunu sağlayan şeyde "Düşünmek"tir.
Denemeler Kitabı Üzerine Ufak Bir İncelemeEdebiyat
Denemeler kitabının deneme türü kitapların başyapıtı olduğu fikrine çoğu kişi katılacaktır. Ki şahsım nazarında en üst sırada bulunmakta. Kitabın sevdiğim özellikleri akıcı ve akılcı olması. Montaigne, "İnsan kendini tanımalı" ilkesinden yola çıkıyor ve kitapta etkilendiği düşünürlerin -Cicero bunların başını çeker- sözlerini alıntılayarak kimlerden etkilendiğini de açıkça ortaya koyuyor.
Montaigne bu kitap benim için bu yüzden boşa okuyup vaktinizi harcamayın dese bile aslında Kitaptaki düşüncelerin kendine ait olup bunun insanlara Lao Tzu gibi bir öğütleme yani izinden gidilecek bir düşünce akımı oluşturmaz demeye çalışıyor olsa gerek. Montaigne'in fikirlerinin yarısına katılmamakla beraber fikirlerinin kendince bir mantığı olması nedeniyle kitabı kötü ve zırva bir yapmıyor. Malabranche'nin bu kitap için söylediği "Montaigne'in fikirleri yanlış ama güzel" lafı kitap için söylenebilecek en iyi söz olsa gerek.
Kitap incelemesi1000Kitap
Öncelikle 8 puan vermem kimseyi aldırmasın çünkü okuduğum 10 puanlık kitaplarla kıyaslayıp veriyorum puanı. Kitabın içeriği hakkında hiçbir fikrim yoktu, ilk sayfada kitabın bir at hikayesi olduğunu görünce şaşırdım açıkçası. Kitap oldukça akıcıydı ve kısa sürede bitirdim. Sanki gerçekten bir at konuşmayı ve yazmayı öğrenmiş de bu kitabı yazmış gibiydi. Hikayesi, konusu oldukça güzel: Hem iyi ve bilgili at sahipleri olunca işlerin ne kadar iyi olduğunu hem de tam tersi şekilde kötü ve bilinçsiz at sahipleri olunca işlerin ne kadar acımasız ve zalimce olduğunu gösteriyor. Kitabın mutlu bir sonla bitmesi hoştu, Zencefil'in sonu gibi bir sonla karşılaşmamak güzeldi.