Işığı kapattı, çıktı. Bir süre kapının önünde dikildi. Körün odasından uygunsuz bir mutluluk yayılıyor diye düşündü. Uygunsuz, çünkü aşağıdan sinirle masaya vurulan okey taşlarının şıkırtıları, televizyonda pespaye bir yarışmanın alkışları, iç çekmeler, dert anlatmalar, inlemeler geliyordu; bunlar körünki gibi mutlu sesler değildi, ama yine de yaşayan, inatçı, güçlü sesler.