Siyahi Bir Ruh
Gözlerimi kapatsam da silinmiyor gölgeler,
Sessizce yitiyor içimde sakladığım izler.
Karanlık sarıyor beynimi,
Ruhum bir siyahi gibi.
Yabancılaşıyorum aynadaki o yorgun yüze,
Söylenecek bir kelime kalmadı artık gündüze.
Korku değildi ışığın olmaması,
Tek sıkıntı içimdekilerin yok olması.
Ne bir sızı kaldı şimdi, ne de ufak bir heves,
Dipsiz bir boşluğa karışıyor aldığım her nefes.
Kaybolurken kendi kuytularımın derinliğinde,
Gömülüyorum hissizliğin o ağır ve soğuk denizine.