Bir cümleyi yarıda bırakmak gibiydi seni sevmek,
özne belliydi ama yüklem hep kaçaktı.
Zaman, dipnotlarda büyüyen bir yanılgıydı
ve biz, anlamı erteleyen iki okur
aynı paragrafın farklı yalnızlıklarında.
Kahveler soğudu,
fikirlerimiz gibi.
Camdan baktık:
şehir, beni yanlış anlamış gibi kalabalıktı;
ilerlediğini sanıyor,
oysa sadece dönüyordu kendine.
Sen susmayı seçtin
ben bunu estetik sandım.
Oysa bazı sessizlikler
derin değil, ihmaldir.
Bunu geç öğrendim.
Bir kitap kapandı aramızda,
ne son cümlesi güçlüydü
ne de başı masum.
Sadece altını çizmediğimiz yerlerden
kırıldık.
27.12.25
~ Halil Turan
Kitabı açtığım gibi okudum, bırakmak dahi istemedim, olay örgüsü o kadar merak uyandırıcıydı ki...
Klasik Stefan Zweig :)
Herkesin okuması gereken bir eser, özgürlük mü yoksa mecburiyet mi?
Kitabı açtığım gibi okudum, bırakmak dahi istemedim, olay örgüsü o kadar merak uyandırıcıydı ki...
Klasik Stefan Zweig :)
Herkesin okuması gereken bir eser, özgürlük mü yoksa mecburiyet mi?
Profilindeki o eşsiz edebi DNA'yı analiz ettik ve senin için "nokta atışı" bir kitap belirledik. 🧬✨
Sadece "Merhaba" yazman veya şu anki ruh haline uygun bir tür (şiir, roman, kurgu dışı...) belirtmen yeterli. BiblioDNA olarak hemen profiline konuk olacak ve sana özel önerini yorumlarda paylaşacağız.
Sıradaki yol arkadaşınla tanışmaya hazır mısın? 👇