okur, yazar, koşar, doğaya tutkun, kitapları baş köşesinde, her daim kendini; varlığının amacını arayıp, varoluşunu anlamlandırmaya çalışan beyaz yakalı anne...
Affetmek yaşanmışları unutmaya çalışmak değil de onları kalbimizde taşımanın başka yolunu bulmak olabilir mi?
Acının bizde bıraktığı izleri silmeye çalışmadan yükünü bırakmak ve izieriyle barış içinde yaşayabilmek olabilir mi?
Ne olduysa oldu demek ama o olanla kavga etmeyi bırakmak olabilir mi?
Affetmek bazen geçmişin ellerini bugünün omzundan çekip, geleceğe daha hafif yürüyebilmek olabilir mi?