okur, yazar, koşar, doğaya tutkun, kitapları baş köşesinde, her daim kendini; varlığının amacını arayıp, varoluşunu anlamlandırmaya çalışan beyaz yakalı anne...
“Gencken ve guzelken vucudu soymak iyidir; fakat hic bir yasta ruhu soymaya gelmez ve herkes onunde, hatta kendi onumuzde bile daima giyimli durmalidir”
Affetmek yaşanmışları unutmaya çalışmak değil de onları kalbimizde taşımanın başka yolunu bulmak olabilir mi?
Acının bizde bıraktığı izleri silmeye çalışmadan yükünü bırakmak ve izieriyle barış içinde yaşayabilmek olabilir mi?
Ne olduysa oldu demek ama o olanla kavga etmeyi bırakmak olabilir mi?
Affetmek bazen geçmişin ellerini bugünün omzundan çekip, geleceğe daha hafif yürüyebilmek olabilir mi?
Insan kendini duvarlarin arasina sikisip kalmis gibi hissedebilir.
Ancak bazen duvarlar, engellerin uzerinden ve etrafindan farkli bir bakis acisi saglar
“Baskalarinda yasadi, baskalari icin yasadi. Kendisinin olmayan bir dava yuzunden damgalandi ve ugrunda carmiha gerildikleri onu tasladilar. Hayati bir delinin yazdigi hikaye. O cakallarin bile icmedigi bir kaynak..”