Halime Acar
@Halimeacar
instagram.com/kayipkitap__?ig...
Bir ev kızının okuma günlüğü
DM YOK
227 okur puanı
Ekim 2023 tarihinde katıldı
Lara annesini kaybetmiş babasıyla yaşamakta ve ara sıra babasının yaptığı dedektiflik işinde ona gizliden de olsa yardım etmeye çalışır
Kızıl Şehir 'de Üniversite de tarih bölümünü okuyup tez hazırlamakta
Yine gizli gizli tek başına bir şeyler takip ederken başına bir şey gelir ve hemen zümrüt yeşili gözlere sahip Mikail onun yanında bitiverir ve Lara'yı kurtarır
Lara babasının ölüm haberini alır yanında yine Mikail vardır.
Mikail ve arkadaşı Hermes kendi savaşçılarıni aramaktalar çünkü onlar birer gardiyandır ve Mikail sürekli Lara'yı koruma iç güdüsüyle ile hareket etse de anlam veremediği şeyler vardır çünkü savaşçılar genelde Arkasya şehrinden olmaları gerekiyordur
Yüzyılda bir yaşanan Savaş kapıya dayanmıştır ve Lara'nın artık her şeyi öğrenmesi gerekiyordur.
Lara'nın iki gardiyanı vardır diğeri ise Rafael'dir ikisi de Lara'yı savaşa hazırlamaları gerekiyordur.
Tüm bu olanlara Lara'nın tepkisi ne olacaktır.
Yine çok güzel bir fantastik Kitap okudum insanı sıkmayan yormayan o evrene o dünyayı okuyucuyu içine alabilen kafa karıştırmayan bir kitap
Gardiyanlar savasçılar kelimeciler büyücüler kehanetçiler nişancılar ve tabi kötü kalpli iblisleri kontrol eden içleri kötülükle dolmuş olanlar da var
Mikail'in naifliği koruyucu Lara'yı incitmemesini ve zümrüt yeşili gözlerini (çünkü bütün kitap boyunca mikail'i böyle tanıtıyor yazarımız) sevsem de Rafael'in munzurluğunu hazır cevaplığını gerçekçiliğini yani kısacası karakterini daha çok sevdim diyebilirim.
Ah Hermes'in arkadaşlığıni çok beğendim
Kitap her sayfasında merakla okunuyor çünkü Arkasya şehrinde neler yaşanacak diye diye okudum
Sonuna bir tık üzülmüş olsam da yine de Arkasya evrenini sevdim
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
8 yaşında bir kız çocuğunun annesinin küçük kardeşi ela'ya gösterdiğim ilgiyi alakayı kıskanır
Ama onun en yakın arkadaşı Uğur vardır her şey birlikte yaparlar Bir de küçük bir kedimiz var Dino adı
Annesinin en yakın arkadaşı Leyla vardır ve bizim küçük kız bir gün keşke annem Leyla olsun diye bir dilek'te bulunur ve bir gün uyanınca gerçekten artık annesi Leyla'dır babası aynı kişidir
Peki ama herkes sanki annesi Aysel olmamış gibi en baştan beri annesi Leyla'ymış gibi davranır ve bu da bizim kız için daha çok şaşırtıcı olur ve annesini bulmak için her türlü yolu dener
Kızımız annesine ulaşabilecek mi?
Bana karakterimizi Leyla zannediyordum ama yanıldım küçük bir kız ağzından olayları okuyoruz ve kızımızın ismini öğrenemiyoruz bütün kitap boyunca o kadar samimi bizden içten ve insana gülümseten bir dille yazılmış ki anlatamam yaşanan olaylar hepimizin ailesinden komşusunda anneannesi babasından gördüğü olaylar konular ele alınmış
Ve bazen de yazarımız okuyucuya sorular sorup konuya dahil ediyor bu bu benim için başka bir anlamlıydı..
Kitabın sonlarına doğru yaklaşırken hiç insan için burkan üzen bir sondu
Ebru ve Gökçe karakter olarak birbirinin tam tersi kız kardeşlerdir babaannelerinden kalmış bir evde yaşıyorlardır
Gökçe uzun süredir sanaldan konuştuğu mimarla bir randevuya çıkar ve randevu istediği gibi gitmemiştir gecenin sonunda mimar onu bırakıp gitmiştir
Eve döndüğünde onu bir sürpriz bekler çünkü onlara bir tebligat gelmiştir ve babaannelerinin onlara bıraktığı bir depoda onları bekleyen sürprizler vardır
Bu depoda babaannelerin ve en yakın arkadaşının bıraktığı çizimler notları defterler vardır
İşin içinden çıkamayınca Ebru'nun arkadaşı Kerem'i de yanlarına alıp araştırmaya başlarlar ve onları bekleyen bir portal vardır
E bu portalda paralel evrene gidebilen bir özelliği var ve Gökçe o talihsiz randevusuna tekrar gider
Üçlü araştırdıkça daha birçok şey ortaya çıkar ve olmadık bir anda Onur da hayatlarına dahil olur ve tüm bu olanların yanında onların peşinde olan adamlar vardır peki kim bu adamlar
Kitap okumaya başladığımda farklı bir konunun beni beklediğini anladım.
Yazarın kaleme aldığı konuğu çok güzel çok sevdim ama kitapta bir olmamışlık vardı çünkü sürekli tekrarlanan olaylar kelimeler cümleler ve sürekli üçlünün isminin kullanması (neredeyse her paragrafta) ve babaanne diyeceklerine isminin kullanılması tuhafıma gitti açıkçası
Aslında bazı şeyleri ne kadar değiştirmek isteseydik ve değiştirirsek de sonucunun değişmeyeceğini de bize gösteriyor
Konu merak ettirici ama böyle olunca kitap durağanlaşıyor dolayısıyla
Kitap öyle bir yerde bitti ki dağılma olacağına dair göz kırpıyor biz okuyuculara
