Pal Sokağı Çocukları'nı az önce bitirdim ve inanın şu an duygularımı tarif etmem imkansız. Kitabın kalbi olan Nemecsek, en küçük ve ezilen kahraman olarak beni darmadağın etti; onun fedakarlığı ve trajik sonu gözlerimi tutamamama neden oldu.
O Arsa için verilen savaş, sadece bir oyun alanı değil, masumiyetin ve çocukluk hayallerinin acımasız gerçeklik karşısındaki son kalesiydi. Bu eser, dostluğun ve onurun ne demek olduğunu en saf haliyle gösteriyor ama aynı zamanda büyümenin getirdiği kayıpları yüzümüze çarpıyor.
Nemecsek’in adı, tüm okuyucuların kalbine onurla ve hüzünle kazınacak. Bu, uzun süre etkisinden çıkamayacağım, unutulmaz bir edebi deneyim oldu.
Kesinlikle tavsiye ediyorum.