Ve "Düşlerim nerede?" diye sormaktan kendimi alamıyorum. Başımı sallayıp diyorum ki: "Yıllar ne çabuk geçiyor!" Ve yine soruyorum kendime: "Ne yaptın yıllarına? En iyi zamanlarını nereye gömdün? Yaşadın mı yaşamadın mı?" Ve yine kendi kendime diyorum ki: "Bak, çevrende her şey nasıl gittikçe soğuyor..." Umutsuzluk, yalnızlık içinde yıllar geçecek, titrek yaşlılık bastonuna dayanarak karşına dikilecek. Her şey hüzüne, kedere bürünecek...