Halime Keleş
@Halimekls
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Soyut ve anlaşılmaz avangart bir tiyatro oyununda, sözlü rolü bile olmayan bir figüranım ben. Öyle sessiz hüzünlü, yabancı geçip gidiyorum sahneden.
Yüzün düşünceli, yüzün karanlık, yüzün küskün. Gözlerinde sisli bir şeyler var. Günbegün kendi değişimimi izliyorum o değişen yüzünde. Ayrılmaz parçan olan pırıl pırıl bir mizahın, aydınlıktan karanlığa, sevecenlikten kuruluğa, gülmeceden kedere dönüşünü... Durmaksızın, acımasızca, kendi kendini tahrip ederek hesaplaşmanı kendinle; ve çoğunlukla yenik düşmeni...
Her şey yıkılıyor... Duvarlar, kaleler, şatolar, yıldızlar, heykeller, hayaller, inançlar, değerler, geçmişe bağlanan her şey... Her şey tuzla buz, paramparça!..
Merhaba yeni dünya!
Elveda Alyoşa!..