Halime Seyman

Halime Seyman
@Halimesymn
Çok hızlı giderseniz içinizde olup bitenleri özümseyecek ve onu kendi duyarlılığınızın bir parçası kılacak kadar vaktiniz olmaz. Güzellik ancak onu durup temaşa edecek zamanınız varsa size bir şey söyler. Günümüzde görmenin yerini bakmak, hatta bakmanın yerini göz atmak alıyor. Şeyler, ancak iki göz atış arasındaki süre boyunca ilgimizi çekebiliyor.
Reklam

Halime Seyman

, bir kitap okudu
Puan vermedi·590 syf.·
Beğendi
·
5 günde okudu
·
2020 9. kitabı
"İnsanlar!.." Bu hitap insanlara değil insanlığaydı. İnsanlar öz kimliklerinden uzaktaydı çünkü, Allah'a kulluktan uzaktaydı. İnsan olmak, insaniyetli olmak yeterince itibar, yeterince iltifat idi. "İnsanlar!.." ifadesi bütün insanlığa seslenişti; bu yüzden başka bir sıfata gerek duymadı, yalnızca "İnsanlar!.." diyerek başladı sözlerine. Değerli, kıymetli, sayın, muhterem, aziz gibi iltifat sıfatlarının hiçbirine gerek duymadan "İnsanlar!.." dedi. Gerçek insan olmak bütün bu sıfatların da sahibi olmak; insanlığın hakikatine ermekti çünkü...
Sayfa 555·Kitabı okudu
Din
İnsan ruhunu neyle beslerse içinde o yeşerir. Ruhuna bakmasını bilen güzeli görmeyi de bilir. Bir ilaveye gerek kalmaksızın yaşayabilmeyi öğrenir. Bazen çok yorulursun, yine içinde yeşerttiklerin sana ferahlık olur. Yeri gelir dinlenebileceğin gölgelik, karanlığına da aydınlık olur..
Kimse bir başkasından öğrenmedi nasıl seveceğini. Çünkü derler ki, sevmek fıtrata sırlıdır. Onu anlamaya en yakın sözü ise İbn-i Hâzm söyledi: "Sevgi, açtığı yaralarla birlikte kendi merhemini de özünde taşır." Alıntı.