Biz bu hayatta hep bizim olmayana sevdalandık. Mesela; gökyüzüne, başka başka gezegenlere ve geceye. Hep ulaşamadığımızı sevdik; bulutları, yıldızları, bir adamı yahut bir kadını. Dokunamadığımız, ulaşamadığımız ne varsa tutkumuz oldu. Mesela şarkılar, türküler, söylenen sözler... Bilirsiniz hepsi bize dokunur; bulutlar ıslatır bizi, yıldızlar süsler düşlerimizi ve ay aydınlatır geceyi. Hep şarkılar deler geçer yüreğimizi ve söylenen sözlerdir en çok acıtan içimizi. Fakat biz hiçbirine dokunamıyoruz, zira Allah biliyor; bir kez dokununca, bin kez tutuklu kalıyoruz....