Aişe
@Haluharap
Gökyüzünün başka rengi de varmış, geç farkettim taşın sert olduğunu...
İçim ağrıyor içimde spazm var, dar yerlerde sıkılıyorum, mutlu değilim, geceler uzun bitmiyor, gündüzler ağır bahar bir türlü gelmiyor.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Dokunup sevdiklerimizi götürüp beş on kürek toprağın altına bırakıyoruz, geçirdiğimiz zamanlar bir elbise gibi sırtımızda duruyor.
Kendimi herkesle birlikte daha canlı hissedeceğim anda dizlerim titrer gibi oluyor. Anladım ki kalbimi kendi gövdemde taşımıyorum.
Kalem derdime deva, yazmak şifadır bana.
Yazarak; hayattan eksiklerimizi, ihtiyaçlarımızı mı kapamaya çalışıyoruz.