Razilo
@HalunSmos
543 okur puanı
Mayıs 2018 tarihinde katıldı
Reklam
Hegel, Acı
Tin acıdır; ancak acıyla yeni bilgiye, daha yüksek bilgi ve bilinç biçimine ulaşır. Tinin temel özelliği "varlığını çelişkide, sonuç olarak acıda [ . . .] sürdürme" yetisidir Hegel'e göre. Gelişimi sırasında kendiyle çelişkiye düşer. İkiye bölünür. Bu bölünme, bu çelişki ona acı verir. Ama acı oluşumunu sağlar. Oluşum acının olumsuzluğunu gerektirir. Tin acı veren çelişkiyi gelişip daha yüksek bir biçim alarak aşar. Acı ruhun dialektik oluşumunun motorudur. Tini dönüştürür. Dönüşümler acılıdır. Acı olmaksızın tin aynı kalır. Oluşum yolu bir via dolorosadır: "O halde öteki, olumsuz olan, çelişki, bölünme ruhun doğasında vardır. Bu bölünmede mevcuttur acı imkanı. Yani acının nasıl dünyaya gelmiş
olduğu sorulduğunda sanıldığı gibi tine dışarıdan gelmiş değildir acı." Tin "ancak mutlak bölünmüşlükte kendini bulduğunda kavuşur hakikatine." Gücü, "olumsuzla yüz yüze gelmesinde" ve "onda oyalanmasında" gösterir kendini. "Olumsuzluktan kaçan olumluluk" ise dumura uğrayarak "ölü varlık" haline gelir. Sadece acının olumsuzluğu tini canlı tutar. Acı hayattır.
Sayfa 49
Hayatımızın derin bir gölde sessizce yansıması niçin yetmez bize?
Sayfa 88 - fol
Fakat çok şey olmanın katı inancını yitirdi o, demek ki bütün çılgın hayatı boş gururdan iflah olmaz bir şekilde sürüp gidiyor...
Sayfa 74 - fol