Nasıl giydirirsen giydir bizi, yine de aynı değiliz. Giysiler gideremezdi bendeki yanlışlığı. İçeride bir şeyler fena çürümüş, kokusu bastırılamaz hal almıştı. Özde yatan şey, basit süslemelerle örtülemeyecek kadar kokuşmuştu..
Hayatım bana başkaları tarafından hikâye edilirdi. Bu anlatıcıların sesleri etkili, zorlayıcı ve mutlaktı. Kendi sesimin de onlar kadar güçlü olabileceği hiç aklma gelmemişti..
Yıllar yılı kafamda bir son sığınak, duvara kıstırıldığımda tutup çekebileceğim bir kumanda kolu olarak yaşamıştı. Şimdi o kolu asılmış , hiçbir işe yaramadığını anlamıştım. Meğer bir işlevi yokmuş..